Forum Replies Created
-
Posts
-
Całkowicie się z Panami zgadzam. Niezbędne będzie jakieś mądre i skuteczne (w rozumieniu kształtowania przez Wizję strategii Uczelni, a następnie jej konkretnych działań) wprowadzenie do niej zagadnień Circular Economy i procesów kształtowania myślenia przyszłych inżynierów wokół zagadnień jakie nazywamy 6R (9R??).
To może być temat dla uczelni jako takiej – jako instytucji realizującej wzorcowo Circular Economy ale również dla wprowadzenia tego do dydaktyki.
W całości zgadzam się z głównymi wątkami wpisu Pana Profesora Szafrana.
Poprawa “jakości” (mam świadomość nie pełnej adekwatności tego terminu) w tym obszarze powinna być celem naszej Uczelni w długim terminie.
Problem z jakim będziemy się zapewne musieli zmierzyć polega na tym, że działanie w tych obszarach nie jest łatwe i wymaga wyjątkowej delikatności, uważności i … dobrego pomysłu. Musimy o tym porozmawiać – może powinniśmy rekomendować powstanie jakiegoś nowego rodzaju “Kodeksu”, w jakim znalazłyby się omawiane tu cechy?
Bardzo cenne informacje Jacku!
W naszej Radzie od dawna przewija się wątek dzielenia czasu pracy pomiędzy uczelnię a firmy – więc to co nam tu piszesz znacznie poszerza zakres ciekawych instrumentów.Tak – to jest super temat do długoterminowej wizji !
Zgadzam się. Co więcej, jest taki kierunek, który wydaje się aż oczywisty dla 2-3 wydziałów: Sztuczna Inteligencja. Poza zagadnieniami technicznymi, które trzeba oczywiście prowadzić, niezbędne i na pewno potrzebne jest uzupełnienie curriculum takiego kierunku o coś, co nazwę “AI for Business Leaders”…
Ale zapewne więcej takich wspólnych, interdyscyplinarnych kierunków będzie w przyszłości potrzebnych…
Bardzo interesująca dyskusja. Wydaje się, że warto z niej będzie przenieść do naszej Wizji Startegicznej występujące w niej idee/pomysły zwiększenia atrakcyjności studiów III stopnia i Szkoły Doktorskiej w jakiej je można realizować. Nie mam wątpliwości że aplikują się one również do innych dyscyplin.
“Oddelegowanie” może oznaczać też czasową pracę naukowców w przemyśle!
I tutaj, najciekawsze z perspektywy naszej wizji strategicznej jest rozważenie mechanizmu “Sabbatical” czasami u nas zwany (bardzo źle) “urlopem naukowym”.Pomyślmy czy nie warto zaproponować wprowadzenia systematycznego mechanizmu Sabbatical – np. aby raz na 6-8 lat (w US to zwykle 6) pracownik mógł pracować rok w firmie związanej z jego specjalnością do około 1 roku.
Oczywiście w tym obszarze nowych modeli jest też dzielenie czasu pracy pomiędzy uczelnią a firmami – co jest normalną praktyką w wielu światowych uczelniach.
Np. Stanford oraz MIT w swoich School of Engineering czy też Computer Science and Artificial Intelligence Laboratory, odpowiednio zachęcają stanowczo do takich praktyk. O tym też powinniśmy pomyśleć….
Bartku, Na Twoje pytanie ja chyba znajduję dość (dla mnie osobiście oczywiście) jednoznaczną odpowiedź, że o ile istnienie takiego wsparcia jest ciekawą ideą w długoterminowej wizji dla Uczelni, ale nie sądzę aby nasza Uczelnia mogła “bezpiecznie” wspierać działania tak daleko aby oferować pieniężne stypendia jakie są zapewne właściwe dla uczelni artystycznych.
Można by rzeczywiście pokusić się o zasugerowanie innych form, bo sama inicjatywa wspierania tego typu kreacji jest ważna na przyszłość – gdyż podkreśla ważność oryginalnych wartości ludzkich – a nie tych jakie daje już dziś AI….
Uważam to zatem za ciekawy pomysł do wizji, ale trzeba by pomyśleć o innyc formach niż stypendia pieniężne (inna sprawa że w wizji strategicznej nie musimy być zbyt szczegółowi – to jest WIZJA a nie Strategia nawet 🙂
Panowie,
Przychylam się do Waszych opinii. Trudno byłoby nie odnieść się do inicjatyw takich jak np. program MBA prowadzony przez MIT w ramach MIT Sloan School of Management. Tym bardziej, że relacje z tą uczelnią już istnieją poprzez IFE.
Warto by było oczywiście przyjrzeć się dokładniej wielu takim przykładom ze świata i spróbować zastanowić się czy w PŁ studia MBA mogły by mieć jakiś mocny wyróżnik?
Np. dziś widać ogromną potrzebę nowych umiejętności managerskich związanych z AI…
Może warto to rozważyć?
Mogłoby to być może zaadresować problem deprecjacji znaczenie tego typu studiów?Ale oczywiście poszukanie partnerstwa z jakąś znaczącą Uczelnią – byłoby bardzo ważne!
IDEA BOX to projekt, dzięki któremu Pracownicy i Studenci Politechniki Łózkiej mają możliwość zgłaszania swoich pomysłów, których celem jest podniesienie komfortu pracy, studiowania i rekreacji na terenie uczelni.
Informacja o projekcie (aktualna edycja): https://p.lodz.pl/uczelnia/aktualnosci/kolejna-edycja-projektu-idea-box-w-pl-0
Które z idei wypracowanych w poprzednich edycjach projektu (2017-2022) mogą mieć znaczenie w dłuższej perspektywie czasowej. Jakie znaczenie ma IdeaBox dla Wizji Strategicznej naszej Uczelni?
Integracja kultury i muzyki w środowisku uniwersytetu technicznego jakim jest Politechnika Łódzka nie jest dla nas obcym zjawiskiem. Nasz chór, który kilka lat temu obchodził swoje 70 urodziny jest jednym z tego zjawiska dowodów. Koncerty z cyklu „Muzyka na Politechnice” odbywały się około 700 razy. YAPA – festiwal muzyki turystycznej i studenckiej to największe tego typu wydarzenie w Polsce i jeden z najstarszych w kraju a jego początki sięgają lat 70.
W naszej tradycji są również wystawy – zarówno historyczne jak i artystyczne.
Kultura i sztuka może odgrywać znaczącą rolę w kształtowaniu przyszłych pokoleń inżynierów, naukowców i technologów. Nasze podejście do kultury i sztuki sprzyja bardziej holistycznemu doświadczeniu edukacyjnemu, promując kreatywność, innowacyjność i szersze zrozumienie świata.
Jak powinna wyglądać integracja kultury, sztuki, a w nich – muzyki na uniwersytecie technicznym jakim jest Politechnika?Czy powinniśmy dodawać zajęcia artystyczne do programu nauczania aby tworzyć środowisko edukacyjne, które ceni współdziałanie technologii i nauk humanistycznych?
Jakie inne inicjatywy powinniśmy zaplanować na następne 25 lat aby wykształcić absolwentów, którzy nie tylko są technicznie biegli, ale także świadomi kulturowo i kreatywnie zainspirowani, gotowi do prowadzenia i innowacji w skomplikowanym, wzajemnie połączonym świecie?
Podyskutujmy o tym….
Aspirujemy do tego, aby przyszłe Rady Uczelni kontynuowały przedsięwzięcie opracowywania długoterminowych strategii dla naszej Uczelni. Podkreślamy, że oprócz formułowania pięcioletnich planów strategicznych, do których jako uczelnia jesteśmy zobowiązani, istotne jest również definiowanie długofalowej wizji strategicznej, rozciągającej się na okres zbliżony do czasu całego pokolenia. Taka perspektywa wydaje się niezbędna do określania kierunków naszych przyszłych działań.
W naszej ocenie, kluczowym elementem zapewniającym ciągłość prac nad kolejnymi wizjami strategicznymi jest regularna ewaluacja realizacji obecnej wizji. Uważamy, że najbardziej odpowiednim momentem dla takiej ewaluacji są okresy przygotowywania nowych pięcioletnich strategii. Integracja procesu tworzenia strategii na 5 lat z długoterminową wizją strategiczną na tym etapie zwiększa szanse na efektywną kontynuację prac w przyszłości.
Podkreślamy również znaczenie przekazywania wytycznych kolejnym Radom Uczelni, aby zapewnić nieprzerwane dążenie do realizacji założonej wizji strategicznej przez kolejne Rady.A jakie są Państwa opinie w tej sprawie? Zapraszamy do dyskusji!
Nasza aktywność zmierzająca do stworzenie długoterminowej wizji dla Politechniki Łódzkiej, która wdraża obecnie pięcioletnią strategię SAIL (Science, Awareness, Internationalization, Learning / Staff, Agility, Innovation, Linkage / Students; Accountability, Infrastructure, and Leadership), wiąże się z próbą projektowania strategicznych filarów jej rozwoju przez ćwierć wieku.
Nie ma zatem żadnej wątpliwości, iż wizja TUL2050 będzie starać się przewidzieć, jak fundamenty ustanowione przez strategię SAIL mogą ewoluować i rozszerzać się, aby uplasować PŁ w pozycji globalnego lidera w dziedzinie edukacji, badań naukowych i wpływu na społeczeństwo do 2050 roku.
Podobna sytuacja istnieje zapewne wobec inicjatywy IDUB (Inicjatywa Doskonałości – Uczelnia Badawcza) . Przewidywanie ewolucji tej inicjatywy na przestrzeni najbliższych 25 lat, wymaga uwzględnienia szerszych trendów występujących w świecie akademickim, technologii i społeczeństwie. Strategiczne cele programu IDUB a więc doskonałość naukowa, internacjonalizacja, wysoka jakość kształcenia (studentów i doktorantów), skuteczne zarządzanie uniwersytetem, rozwój kadry, transfer technologii oraz współpraca ze środowiskiem gospodarczym i jednostkami badawczymi — stanowią solidną podstawę dla transformacyjnego wzrostu.
Jakie Państwa zdaniem elementy strategii SAIL oraz inicjatywy IDUB powinniśmy wzmocnić a jakie zmodyfikować w wizji strategicznej na 25 lat ?
Czy dający się przewidzieć kształt naszej uczelni na bazie obecnych działań: SAIL i IDUB jest satysfakcjonujący czy wymaga istotnych modyfikacji?
Szybki rozwój Sztucznej Inteligencji na pewno będzie znacząco wpływać na badania naukowe i edukację w Uczelniach wyższych w ciągu najbliższych 25 lat. Nie ominie to też PŁ.
Zmiany te będą objawić się na różne sposoby, od sposobu prowadzenia badań naukowych po sposób nauczania i relacje ze studentami. Oto, moim zdaniem, kilka kluczowych obszarów, w których AI prawdopodobnie będzie miało głęboki i pozytywny wpływ: przyspieszona realizacja badań naukowych, możliwość automatyzacji eksperymentów naukowych, coraz szersze stosowanie modelowania predykcyjnego w zarządzaniu uczelnią, możliwość bardziej spersonalizowanego nauczania, włączenie wirtualnej i rozszerzonej rzeczywistości (augmented reality), możliwość dokonywania zautomatyzowanych ocen postępu nauki, rozszerzenie dostęp do wiedzy a także stworzenie szans na nowe programy nauczaniaAI może też mieć istotny negatywny wpływ na działalność uczelni poprzez: rosnące obawy etyczne i dotyczące ochrony prywatności, zwiększeni „cyfrowego podziału” (Digital Divide) – czyli powiększanie barier w społeczeństwie, trudności we „współpracy” człowiek-maszyna (AI), a także postępująca dehumanizacja uczelni…
Podsumowując, szybki rozwój AI oferuje ekscytujące możliwości dla prowadzenia badań naukowych i lepszej edukacji, ale również stawia przed nami znaczące wyzwania, które będą musiały zostać adresowane, aby zapewnić, że postęp w tej dziedzinie przyniosą korzyści wszystkim studentom i naukowcom w sprawiedliwy, uczciwy i humanistyczny sposób.
Jakie są Państwa opinie w tej sprawie? Co powinniśmy w naszej długoterminowej wizji zawrzeć aby tę fundamentalną zmianę jak najlepiej zaadresować?
Prestiżowe uniwersytety na świecie i przemysł od dawna współpracują w różnych tradycyjnych formach, takich jak partnerstwa badawcze, staże i pomoc studentom w uzyskaniu pracy w zawodzie. Ale, w miarę jak świat akademicki i biznesowy ewoluują, pojawiają się nowe podejścia do współpracy, które mogą przynieść korzyści obu stronom oraz otoczeniu uczelni.
Z obserwacji tych zjawisk na świecie warto przywołać tu kilka innowacyjnych sposobów, w jakie prestiżowe uniwersytety współpracują z przemysłem:a) Wspólne tworzenie programów studiów
b) Wspólne badania, laboratoria innowacji i publikacje
c) Akceleratory i inkubatory startupów
d) Wspólne programy rozwoju talentów
e) Cyfrowe platformy współpracy
f) Projekty zrównoważonego rozwoju i ekologiczne
g) Wspomaganie dobrych i pożytecznych polityk lokalnych
h) Promocja kształcenia ustawicznego i edukacji menedżerskiej
i) Czasowe delegowanie – do przemysłu (Temporary Industry Secondment)
j) Czasowe delegowanie – akademickie (Temporary Academic Secondment)Te nowe modele współpracy mogą prowadzić do wzajemnie korzystnych wyników, napędzając innowacje, wzbogacając edukację i adresując wyzwania społeczne. W miarę ewolucji krajobrazu szkolnictwa wyższego i przemysłu, te partnerstwa będą odgrywać kluczową rolę w kształtowaniu przyszłości.
Które z tych instrumentów, mogą Państwa zdaniem znaleźć się w naszej wizji strategicznej na kolejne 25 lat naszej uczelni?
W mojej opinii szczególnie dwie ostatnie inicjatywy, znane na świecie jako „secondment” (oddelegowanie) wymagają pogłębionej dyskusji.
Zapraszam do dyskusji!
Aktywny światowy program utrzymania kontaktów z absolwentami i byłymi pracownikami jest strategicznym atutem dla każdego aspirującego globalnego uniwersytetu a więc także i dla naszej Uczelni. Programy takie to nie tylko sposób na kształtowanie poczucia wspólnoty; są one kluczowe dla rozwoju naszej Uczelni, budowania jej reputacji oraz intelektualnego wzbogacania jej obecnych i przyszłych członków.
Mogę wymienić kilka powodów, dla których te programy są tak ważne:
a) Powiększanie zasięgu i jakości realnego networkingu
b) Mobilizacja zasobów intelektualnych absolwentów
c) Kreacja ambasadorów marki „TUL”
d) Efektywniejsza wymiana wiedzy
e) Budowa globalnej społeczności lojalnej do naszej uczelni
f) Znacznie większa globalna obecność PŁAktywny światowy program utrzymania kontaktów z absolwentami i byłymi pracownikami jest niezbędnym elementem działania PŁ w najbliższych 25 latach. Może on wykorzystać zbiorową siłę naszej społeczności, aby wspierać misję PŁ, wzmacniać jej reputację i zapewniać konkretne korzyści dla jego obecnych i przyszłych członków.
Program taki będzie świadectwem zaangażowania Politechniki w dążenie do doskonałości, w budowanie wspólnotę i długotrwałe zaangażowanie jej członków, budując fundamenty dla naszej trwałej ale też dynamicznej obecności we wzajemnie połączonej globalnej społeczności akademickiej.
Jakie, Państwa zdaniem konkretne idee powinny w tym temacie znaleźć się w wizji strategicznej na następne 25 lat? Zapraszam do dyskusji…
